Een middagje Amsterdam in Januari..

Daar zit je dan. Lekker in de coffeeshop waar je toevallig naar binnen liep op deze woensdag middag. De afgelopen weken heb je deze wandeling wel is vaker gemaakt, het voelt bijna vertrouwd om wakker te worden en je eerste koffie of thee in de stad te hebben dan in het ouderlijk nest in Engelen bij Den Bosch, ja ik weet het voor diegene die zelfs Den Bosch niet kennen: het ligt in Noord-Brabant! Wil er wel bij vermelden dat ik deze mensen graag voor me zie staan als ik ooit nog eens een Big Mac Menu bestel, dit vooruitzicht heeft overigens vrij weinig kans van slagen. Ik ga liever ergens goed eten dan mijn geld verkwisten aan die honden daar. Ga zo eens in de 2 maanden nog wel eens naar de Subway maar veel verder dan dat zoek ik de grens van het walgelijke niet op. Rampzalig vond mijn vader het, naar de Mc Donalds gaan halverwege de terug reis van de vakantie. Het was inmiddels een traditie geworden, eentje die op het punt stond te breken op een zomerse dag in Maastricht. We komen terug na een geweldige vakantie in Frankrijk en mijn broertje en ik kijken uit naar het moment dat we aan ons Happy Meal kunnen beginnen!! Het is echt prop en propvol in de McDonalds op deze zondag in Juli, logisch want half Nederland staat nu in de eeuwige file die terug naar Nederland leid. We halen ons eten en strijken neer op een van de laatste zojuist vrijgekomen plaatsen in het fastfood restaurant. Mijn vader kijkt al enigszins paranoïde op wanneer een volwassen vrouw haar dochter de huid vol scheld. Na 30 minuten van dit zoeken we de auto weer op, we zijn 5 minuten onderweg en vader spreekt de inmiddels legendarische woorden: “jongens, ik vind het echt heel fijn dat jullie zo genieten van het traditionele bezoekje aan de McDonalds maar ik kan het niet meer hebben. Dit was zojuist de laatste keer dat we tijdens de terugreis naar de McDonalds gaan.” Mijn broertje en ik kijken elkaar verbaasd en enigszins paniekerig aan en onderleggen onze vader aan een vragenvuur waar hij stoïcijns en cynisch uitlegt waarom hij gek wordt in elke McDonalds die er is. Hij kan niet tegen het gebrek aan opvoeding en enige vorm van normen en waarden die de gemiddelde persoon in de McDonalds op de terugreis van de vakantie heeft, chagrijnige kinderen die al uren in de auto hebben gezeten en ouders die ermee zitten ‘opgescheept.’ Daarnaast vind die het eten zo afschuwelijk dat hij het nog niet aan een zwerver zou geven. Dat moet meteen de vuilnisbak in volgens hem. Hij wordt er moedeloos en verliest bepaalde gevoelens van hoop omschakelen in wanhoop mbt de ontwikkeling van onze maatschappij. Regelmatig zit hij geërgerd naar dwdd of pauw en witteman te kijken, soms gaat het zo hoog bij hem zitten dat die naar boven verdwijnt voor een ontspannend bad en een goed stuk literatuur. 
 
Ik ben inmiddels redelijk afgedwaald van het verhaal waar ik heen wilde, dat gaat om het feit waarom ik me zo vermaak en geniet van dit moment. Het feit dat ik een aantal jeugdherrineringen met jullie deel en ze echt fijn kan terughalen. De volgende column ga ik uitgebreid in op het ontstaan van het heerlijke moment wat ik nu ervaar in deze coffeeshop in Amsterdam!
 
Groetjes, geniet, ervaar en beleef zolang je het fysiek nog kunt!!
 
Wouter
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s